Nie istnieją dokładne dane na temat liczby coachów w Polsce. Patrząc na ilość szkół i liczbę osób, które je kończą, możemy wnioskować, że jest to około 1000 - 1500 osób. Badania realizowane przez Polską Izbę Coachingu wskazują, że rodzimi coachowie to w 50% ludzie młodzi, poniżej 30 roku życia, a 40% to osoby w wieku pomiędzy 40-50 lat. To wskaźniki, które wskazują, że coachowie są młodsi od swoich kolegów z np. Austrii - co może wskazywać na szczególną nowość/młodość tej profesji. Coaching biznesowy wymaga doświadczenia w biznesie, a zatem zdecydowana większość coachów z przyczyn obiektywnych nie jest w stanie sprostać wymaganiom klientów. Jednocześnie zapotrzebowanie na coaching w Polsce wynosi 15%, a w Austrii 45% - co z pewnością daje czas na kompetencyjny rozwój i dojrzewanie młodym coachom. Jednocześnie dzisiaj coaching często jest przez klientów utożsamiany z konsultingiem, szkoleniami czy treningiem personalnym - co jest wyraźnym błędem.

Media systematycznie pokazują nam przeróżne katastrofy żywiołowe, spory polityczne, wojny i choroby. Już przyzwyczailiśmy się do tego, że dziś telewizja promuje tylko jeden zestaw newsów. Czyżbyśmy tego oczekiwali, włączając odbiornik? Każdy człowiek potrzebuje optymistycznie spojrzeć na życie. Problem stanowi tylko niewiedza, gdzie trzeba zwrócić wzrok, by zobaczyć dobro i piękno! Paradoksalnie w XXI wieku jest mnóstwo ku temu okazji.

Pod względem liczby obsługiwanych pasażerów dworzec w Poznaniu jest na drugim miejscu w kraju. Wszyscy mieszkańcy bardzo się ucieszyli, gdy zdecydowano o jego modernizacji. Niestety już się nie cieszą. Remont jeszcze się nie skończył, a perony już wymagają napraw.

Pisanie o sprawach społeczno-politycznych, a takimi są kwestie równouprawnienia czy parytetów wyborczych, jest trudne. Narazić się można na wiele słusznych czy niesłusznych zarzutów – dla jednych ten tekst będzie zbyt liberalny, dla innych – za bardzo konserwatywny, jeszcze ktoś osądzi, że piszę same truizmy. Pozwolę sobie jednak na ten luksus spoglądania na świat kobiet z olimpijskiego punktu widzenia, niczym rasowy klasyk powieści dziewiętnastowiecznej.